(Nie) kocham mojego syna
Czas trwania: 1g 50min, bez przerwy
Gatunek: dramat psychologiczny
Wiek: 13+
Dziesięcioletni Antek jest prześladowany za plecak z jednorożcem. Szkoła ma rozwiązanie: niech przestanie go nosić. Rodzice chcą go ochronić - ale szybko okazuje się, że znacznie łatwiej zmienić własne dziecko niż świat, który je krzywdzi.
„(Nie) kocham mojego syna” to dramat psychologiczny na podstawie światowej sławy „The Little Pony” Paco Bezerry, inspirowanego prawdziwymi wydarzeniami. To historia o granicy między troską a kontrolą, o obwinianiu ofiary i o dziecku, którego wszyscy próbują uratować, choć prawie nikt nie pyta, czego naprawdę potrzebuje.
Natalia i Daniel kochają syna. Oboje chcą go ochronić. Problem w tym, że każde z nich rozumie ochronę inaczej. Jedno chce bronić jego prawa do bycia sobą. Drugie próbuje nauczyć go, jak stać się mniej widocznym i łatwiejszym do zaakceptowania. Z czasem rozmowa o dziecku staje się rozmową o ich lękach, poczuciu winy, związku i wyobrażeniu o tym, jaka powinna być „normalna” rodzina. Ten spektakl powinien zobaczyć każdy rodzic, a także osoby, które kiedykolwiek czuły się “odmienne od reszty”.
Po spektaklu zapraszamy na spotkanie z twórcami i aktorami oraz praktykę uważności. Doświadczycie nowej formy teatru, od pierwszych kroków po przekroczeniu naszego progu.
To teatr o przemocy, który nie zostawia widza samego z przemocą. Spektakl ma ocenę 9,69/10 na podstawie 208 ocen naszych widzów. Patronat nad wydarzeniem sprawuje Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. 92% naszych widzów wraca na kolejne spektakle Teatru Nowe Formy.


Problemem nie jest plecak. Problemem jest świat, który uznał odmienność dziecka za prowokację.
-
o przemocy rówieśniczej
-
o dziecku, którego nikt nie słucha
-
o trosce, która doprowadza do tragedii
-
o tym jak trudno być rodzicem
-
o szkole, która nie chroni dzieci
-
o granicach rodzicielskiej wytrzymałości
-
o presji społecznej i pytaniu: „co ludzie powiedzą?”
-
o samobójstwach
-
o wewnętrznej transformacji
To nie jest spektakl, który otwiera trudny temat i zostawia widza samego. Po przedstawieniu zostań i porozmawiaj z nami. Nie musisz umieć medytować. Wystarczy, że umiesz oddychać.
Kiedy ten temat jest zbyt blisko
116 111
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
800 100 100
Telefon dla dorosłych w sprawie bezpieczeństwa dzieci
Rodzaje miejsc
NA BOGATO - Więcej miejsca na nogi, drink w pakiecie i poczucie, że życie jednak czasem rozpieszcza. Miejsce na krześle.
NA MIĘKKO - Dla tych, którzy chcą być blisko sceny i nie boją się, że ich kolana poznają kulturę wysoką. Miejsce na poduszce.
NA KRZEŚLE - Dla osób, które lubią teatr, ale lubią też mieć oparcie. Dosłownie.
W teatrze obowiązuje strefa bez butów. Prosimy o punktualność – wejście po rozpoczęciu wydarzenia nie będzie możliwe.

INSTRUKCJA OBSŁUGI WIECZORU
Strefa bez butów
Buty zostają w szatni. Możesz przynieść własne kapcie, obuwie na zmianę albo zaufać skarpetom.
Nie rób wejścia smoka
Drzwi teatru otwieramy pół godziny wcześniej. Przyjdź przynajmniej 15 minut przed. Po rozpoczęciu spektaklu zamykamy bez wyrzutów sumienia.
Karma wraca.
U nas w teatralnym barku Karma znajdziesz kawę, przekąski, piwo, wino i napoje bezalkoholowe. Kupując u nas, wspierasz działania Fundacji Nowe Formy. Własny napój zostaw na inną okazję. Pamiętaj, że alkohol ci szkodzi.
Parking? Starówka mówi: powodzenia.
Znajdujemy się na warszawskim Starym Mieście, nie mamy własnego parkingu — jak wszyscy, którzy mają szczęście działać w tej części miasta. Zaplanuj dojazd wcześniej albo potraktuj spacer jako pierwszy akt wieczoru.
U nas „koniec spektaklu” to pojęcie umowne.
To nie jest teatr typu: ukłon, kurtka, tramwaj. Po spektaklu możesz doświadczyć rozmowy z artystami, tańca we foyer, za dużej ilości wina, długiej wymiany wrażeń albo klasycznego: „mieliśmy wyjść pół godziny temu”.
TWÓRCY
Reżyseria i scenariusz: Rafał Pyka
Na podstawie: Paco Bezerra “My little Pony”
Prawa autorskie: Agencja ADiT
Występują: Magdalena Wojtacha, Radosław Jamroż
Goście specjalni: Kuba Jaczewski, Maksymilian Obst
Tłumaczenie: Rafał Pyka, Magdalena Wojtacha, Radosław Jamroż
Scenografia: Katarzyna Hampel
Muzyka: Michał Ostrowski
Kostiumy: Magdalena Wojtacha
Realizacja świateł: Damian Białorudzki
Fotografia: Maciej Kempiński
Plakat: Łukasz Wrzal vel Kosowski
Grafika i animacje: Jakub Kałka, Arek Rekita, Szymon Król
Asystentka reżyserii: Marta Gierzyńska
Dziękujemy około 60 wolontariuszom Fundacji Nowe Formy!



.jpg)
